Boterham met ei, choco, mayo en heerlijke groentjes

Dag trouwe lezers :D

vandaag brengen wij verslag uit van 15, 16 en 17 juli.

Op 15 juli begon onze derde werkdag. Het zand bleef maar komen en de karren reden hevig door de modderpoel. Door onze ijverige doorzettingsvoormogen hebben we reeds twee en een halve kamer afgewerkt. Dit wil dus zeggen dat we nog twee en een halve kamer moeten vullen met zand. Onze buikjes begonnen om half 2 heel hard te knorren, de koks beloonde ons met de nagemaakte 'westerse pannekoeken' op bengaalse wijze. Ze waren heerlijk. We zagen voor het eerst veel roste aapjes, en sommigen hadden een klein babyaapje op hun buikje plakken. Deze entertainden ons door het bespringen van boomje naar boompje. In de namiddag hebben sommigen van de groep het dorpje bezocht en de winkeltjes geplunderd. De avond hebben we dan maar gevuld door een boeiend gesprek over hairstyling by superkapper Grietje.

16 juli ging van start met het epileren van de wenkbrauwen door supervisagiste Grietje. We moeten eerlijk zijn, sommigen staan er snel op, zelf nu tijdens het werken mag schoonheid ook nog altijd een klein beetje belangrijk zijn. Om tien uur hebben we dan het hospitaal bezocht waar wij nu bij bouwen. Daar ontmoetten we een aantal patiënten zoals Rozina die een resistente TB patiënte is. Ze is pas dertien jaar en al getrouwd en gescheiden. Toch is het een heel pienter en lief mooi meisje. We mochten ook een verzorging bijwonen van een Lepra patiënt. Na het middagmaal vertrokken we naar Madhupur en bezochten we een markt. Daar zagen we heel veel vis en vlees die vol met vliegen zaten, niet echt appeteitelijk voor gevoelige kijkers. Wanneer we terug in de jeeps zaten, waren we helemaal omsingeld door wel honderden bengalen. Achja, dat is nu wel al een gewoonte geworden. Maar toch was het heel grappig en werden we gefotografeerd door bengaalse gsm's. Hoelang zal het duren voordag wij online op het internet staan met onze fotogenieke foto's. In de avond verteld Willem ons aan de hand van een ppt hoe de werking van damiaan is binnen Bangladesh.

De volgende dag, vandaag dus vertrokken we vroeg richting Digipeit. Daar bezochten we een school dat ons zeer erg mooi verwelkomde met een gebed plus het bengaalse volkslied (later worden nog filmpjes vertoond hierover). We hadden de eer om klas tien te vergezellen en vragen te stellen. Op het einde vroeg ons een meisje of wij ons belgisch volkslied ook wouden zingen. Wij blanken waren al snel in paniek omdat velen van ons het volkslied helemaal niet kenden. We zongen dan maar uit volle borst mee met degenen die het wel konden zingen (luid maar best vals ;) ) Deze avond zoeken we de tekst zeker op!!!! Daarna gingen we naar een dorpje waar een persoon woont die een koe had gekregen van damiaan actie. Jammer genoeg konden we deze man niet meer ontmoeten omdat hij onlangs gestorven is, net zoals de koe. Toch zagen we het kalfje van de koe en de familie van de man. De bengalen waren zeer onder de indruk hoe zestien blanken door Bangladesh heen trokken. Het was behoorlijk hektisch en chaotisch. Toen bezochten we een jutefabriek, daar aten we de piknick op die de koks speciaal voor ons gemaakt hadden. Alleen was er een communicatie fout tussen ons en de koks waardoor ze een nieuwe uitvinding hebben bedacht. LEKKERE BOTERHAMMEN MET EI, CHOCO, MAYO EN HEERLIJKE GROENTJES. Dit moeten we zeker in belgië invoeren! Daarna gingen we een bezoek brengen in Roxana (de vrouw van in de damiaanfilm) haar winkel en huisje. Daar kochten velen van ons een mooie sari of stuk stof. Na een lange dag keerden we terug 'huiswaarts'.

Adios Amigos

Liefs Astrid en Melissa

groetjes van de bouwkampers.

ps: Morgen weer time to work!