13 en 14 juli
- Eindelijk rust door vaste stek, geen gesleur meer met valiezen.
- Super lekker eten, smaakt naar Belgie en naar meer: soep, choco, mayonaise, frieten, zelfgemaakte pasta, vis maar ook nog banglafood. Onze maag kan terug herstellen na een week afzien.
- Harde houten bedden zonder matras maar met dubbelgeplooid deken.
- Beestenboel: hagedissen, kikkers, jakhalzen, slangen, enorme spinnen, sprinkhanen, muggen, mieren van alle formaten,...
- Bouwen: de muren stonden er al, wij staan in voor het leggen van de vloeren: tonnen zand en stenen aanbrengen door gebruik van manden en 2 gamele karren. Hier zullen we de volgende dagen zeker zoet met zijn. Na 2 dagen zwoegen en zweten is er nog maar een van de 5 kamers af. De patienten uit het hospitaal zijn geinteresseerd in wat we doen en moedigen ons aan om de manden op ons hoofd te dragen. Ze lachen zich dan ook een kriek wanneer ze ons zien prutsen, toch geeft het voldoening om te zien voor wie we werken. We doen allemaal ons best ondanks de hitte en modder.
- Vandaag konden Julie, Heleen en Emelie mee met de dokter op fieldvisit.
- We vierden ook de verjaardag van Elien en vanavond is het passoa-avond. De sfeer zit erin!
Lise, Jana, Tine en Julie
4 opmerkingen:
Dag lieve Lotte,
Zo te lezen stel je het ginder heel goed, het is wellicht een wereld van verschil!
Laat alle geuren en kleuren, smaken en beelden op je afkomen....
veel geluk bij het leggen van de vloer en alle andere inspanningen!
Ik kijk ernaar uit je terug te zien nichtje!
liefs van Carmen, tante Anne en Joachim
hey, zusje Heleen,
blij te horen dat het jullie daar goed gaat. Ik probeer langs zoveel mogelijk kanalen een boodschapje achter te laten zodat je er zeker eentje krijgt. Hier begint iedereen ook stilaan af te tellen naar de vakantie. Er zal zo te lezen weer heel wat te vertellen zijn. Geniet nog maar wat verder van het avontuur en van de "charmes van het land". Groetjes van iedereen uit Wetteren!! Kusje Liesbet
Zo moet dat zijn!
Hartelijk,
Marcel
Dag allemaal
Blij te horen dat jullie het ginder goed stellen. Ik herken veel van onze eigen reis: de enorme armoede enerzijds maar de grote vriendelijkheid én nieuwsgierigheid van de Bengalen anderzijds. Ik hoop dat het bouwen/vloeren meevalt en dat de werkzaamheden goed vlotten. Draag zorg voor elkaar en breng veel verhalen mee zodat we het verhaal van de Damiaanactie verder kunnen vertellen. Want het zal jullie ondertussen wel duidelijk geworden zijn dat de slogan 'onverschilligheid doodt, Damiaanactie geneest' echt wel waar is. Groeten aan iedereen en ook aan Willem.
Bart Laureys
Een reactie posten